Şantiyeye Dönen Kayseri

Kayseri’de son yıllarda nereye giderseniz gidin sizi aynı manzara karşılıyor: kazılmış yollar, bariyerler, toz, trafik ve bitmesi beklenen projeler… Elbette bir şehrin gelişmesi için yatırım yapılması gerekir. Hiç kimse yolun, kavşağın ya da kentsel dönüşümün yapılmasına karşı çıkmaz. Ancak vatandaşın sormaya başladığı asıl soru artık başka:

Bu kadar yatırım yapılıyorsa, neden günlük hayatımız hâlâ bu kadar zor?

Son günlerde Argıncık 6316. Cadde için kamuoyuna duyurulan 25 milyon TL’lik yatırım da bu soruyu yeniden gündeme getiriyor. Bugün Argıncık’a gittiğinizde aracınızla bir çukura denk gelmeme ihtimaliniz oldukça düşük. Üstelik bu sorun yeni değil ve yalnızca yatırım yapılan caddeye ait de değil. Cumhurbaşkanı Kararı ile kentsel dönüşüm kapsamına alınan Argıncık’ta, Kocasinan Belediyesi zaman zaman vatandaşlardan talepleri toplasa da bölgenin altyapı ve yol sorunlarının tam anlamıyla çözülebildiğini günlük yaşamda görebilmek hala güç. Vatandaşın net beklentisi, mahallenin genelinde hissedilen ulaşım ve altyapı sorunlarının kalıcı şekilde çözüme kavuşmasıdır.

Aslında soru yalnızca Argıncık için geçerli değil. Aynı soruyu Kartal Kavşağı Projesi için de soruyoruz, Sahabiye Kentsel Dönüşüm Bölgesi için de, Tomarza yol ayrımı ve şehrin farklı noktalarında oluşturulan alternatif güzergâhlar için de.

Alternatif yol denildiğinde beklenti, trafiği rahatlatan ve ulaşımı kolaylaştıran bir güzergâhtır. Oysa bugün bu yolların önemli bir kısmında bozuk zemin, yoğun trafik ve sürücülerin sabrını zorlayan uygulamalarla karşılaşmak mümkün. Vatandaşın beklentisi mükemmel yollar değil; güvenli, düzenli ve planlı bir ulaşımdır.

Kartal Kavşağı bunun en somut örneklerinden biri. Projenin başlangıcında 2026 yılının sonbaharında tamamlanacağı ifade edilmişti. Gelinen noktada teslim tarihinin 2027 yılının başına uzadığı belirtiliyor. Bu süreçte ise Kartal Kavşağı’nı kullanan binlerce sürücü, gitmek istediği noktaya ulaşabilmek için her gün ortalama 15 dakika daha fazla zaman harcıyor. İş çıkış saatlerinde bu süre daha da uzuyor.

Resmî açıklamalarda projenin yüzde 75 oranında tamamlandığı ifade ediliyor. Ancak vatandaş olarak görünen tablo ile açıklanan ilerleme arasında nasıl bir ilişki olduğunu anlamakta zorlanıyoruz. Şehrin hangi bölümünde bu ilerleme hissediliyor? Ne zaman günlük hayatımıza olumlu yansıyacak? Kamuoyunun en çok cevap beklediği sorular bunlar.

Sahabiye Kentsel Dönüşüm Bölgesi’nde de benzer bir tablo var . Dönüşümün sürdüğü mahallede birçok ara yol uzun süredir bozuk durumda. Asfalt çalışması yapılacağı gerekçesiyle kazılan bazı yollar ise aylarca toz ve toprak içinde bekliyor. Bu durum yalnızca sürücüleri değil, yayaları ve esnafı da doğrudan etkiliyor.

Hiç kuşkusuz büyük projeler zaman ister. Fakat vatandaşın da günlük yaşamını sürdürebileceği koşulların oluşturulması gerekir. Çünkü insanlar projelerin maketlerini değil, her gün kullandıkları yolları görüyor. Harcanan bütçeleri değil, araçlarının düştüğü çukurları hissediyor.

Kayseri büyüyor, gelişiyor ve yatırım almaya devam ediyor. Buna kimsenin itirazı yok. Ancak büyüyen bir şehirde vatandaşın beklentisi de büyüyor. Beklenti; daha fazla şantiye görmek değil, tamamlanmış işler görmek. Daha fazla vaat duymak değil, yapılan yatırımın günlük hayata yansımasını hissetmek.

Çünkü bir şehir, sadece başlatılan projelerle değil; zamanında tamamlanan, planlı yürütülen ve vatandaşın hayatını kolaylaştıran hizmetlerle gelişir.